ก็คือ...มหาวิทยาลัยศิลปากร
เนื่องจากสมาชิกในกลุ่มอยู่ที่ศิลปากรถึง2คน คือ อุ้ยกะออมสิน จึงเป็นงานที่พลาดไม่ได้เลย
งานรับปริญญาของศิลปากรจัดขึ้นที่พระราชวังสนามจันทร์ จ.นครปฐม (เหมือนแวะกลับบ้านเลย)
ไปคราวนี้ไกลถึงนครปฐม จึงต้องมีการเตรียมตัวกันตั้งแต่เนิ่นๆ นัดเจอกันคืนหนึ่งก่อนออกเดินทาง
และแน่นอน บุคคลสำคัญที่ขาดไมได้คือ กูเอง
เพราะต้องเป็นคนบอกทางให้กับคนขับไง ถึงกับลงทุนโดดงานเลยนะ
และเมื่อสมาชิกพร้อม ดอกไม้พร้อม รถและคนขับพร้อม...เดินทางสู่นครปฐมจ้า(เหมือนจะไกล)
มหาวิทยาลัยศิลปากรขึ้นชื่ออยู่สองเรื่อง คือ ความชิลกะตุ๊ดตู่
จากประสบการณ์ที่เคยได้แวะเวียนไปมาหาสู่เพื่อนที่ศิลปากรบ้าง
ขอรับประกับความชิลและความชุกของตุ๊ดตู่
ศิลปากรเป็นมหาวิทยาลัยที่ชิลติดเป็นอันดับต้นๆของเมืองไทย ตอนเรียนชิลยังไง ตอนสอบก็ชิลยังงั้น
บรรยากาศจะแตกต่างกันสุดขั้วกับที่จุฬาฯ
ประมาณว่าเห็นพวกมันอ่านหนังสือกันแล้ว เครียดกลัวจะตกแทนมันเลย
ขนาดวันซ้อมรับฯ ถ้าคิดว่าสถานที่ชิลแล้ว บรรยากาศการซ้อมชิลยิ่งกว่า
สถานที่ซ้อมที่สนามจันทร์ ต้นไม้เขียวชอุ่ม ลมพัดเบาๆ แสงแดดอ่อนๆ
มองไปทางไหนก็เป็นแต่ผืนหญ้าเขียวขจีตัดกับหน้าย่าเหลแวบเข้ามาเป็นพักๆ โคตรชิลเลย
พอไปถึงก็ถ่ายรูปกันพอเป็นพิธี แล้วก็กินข้าวๆ นั่งเล่นๆ รอๆ ถ่ายรูปเล่นๆ
ถ่ายรูปเล่นรอจนเบื่อหน้ากันเองไปเลย
พวกเราก็นั่งรอระหว่างเพื่อนเข้าหอประชุมอยู่บริเวณสนามหญ้า
ไม่ใช่แค่นั่งเฉยๆ แต่ทั้งนอนรอ เกลือกกลิ้งรอ หมุนไปหมุนมารอ
จนหมาแถวนั้นเห็นยังอายเลย ว่ามันลงไปกลิ้งกันขนาดนั้นทำไม
พอรู้สึกตัวได้ว่ามาแย่งที่หมานอนกลิ้งทำไม ก็เลยมูฟไปนอนรอกันที่บ้านข้าพเจ้าเอง
พอไปถึงนี่ นอนกันเป็นตายไปเลย
นอนกระจัดกระจายทั่วพื้นที่ แต่ก็ยังดีกว่าไปแย่งที่หมานอนอะนะ
พอหลังจากที่เพื่อนออกจากห้องประชุม พวกเราก็เลยมูฟกันอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้กลับไปที่สนามจันทร์
แต่เข้าตรงองค์พระฯเลย ฮั่นแน่...ไม่รู้ล่ะสิว่าองค์พระคืออะไร
คนพื้นที่เค้ารู้กัน ว่าคือ “องค์พระปฐมเจดีย์”ไง
หลังจากที่อิ่มท้องแล้ว ไหนๆมาถึงที่วัดแล้วทั้งที
ก็เลยชวนกันเดินเวียนเทียนกันซะหน่อย เผื่อชาติหน้าจะได้ไม่เจอหน้ากันอีก 555
ได้เวลาแล้วล่ะ พรุ่งนี้บางคนต้องไปทำงานกันอีก ก็เลยเดินทางกลับกันโดยสวัสดิภาพ
เอ๊ะ...แต่ได้ข่าวว่าอีกวันหนึ่งไม่มีใครได้ไปทำงานเลยสักคน 555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น